"Bəzən insan özü də bilmədən həyatının hansısa məqamında ilişib qalır. İllər keçsə də, o anın ağırlığını hələ də çiynində daşıyır. Keçmişin kölgəsi ilə yaşamaq, indini də, gələcəyi də zəhərləyir. Amma əsl azadlıq, o kölgədən qurtulanda başlayır. İnsan bağışlamağı öyrənəndə yalnız başqalarını deyil, ən çox da özünü azad edir."
Dün sabaha karşı kendimle konuştum,
Ben hep kendime çıkan bir yokuştum.
Yokuşun başında bir düşman vardı,
Onu vurmaya gittim kendimle vuruştum
Özdemir Asaf
İyi ya da kötü, hiçbir şey sonsuza dek sürmez. Bunu kabul etmek hayatın bize sunacağı muhteşem anların tadını çıkarmanın ve zorlu süreçten geçerken umudumuzu kaybetmemenin anahtarıdır.