Umut Oğuz
@RustinCohle99
Amor fati
Endüstri Mühendisi
Lisans
İstanbul
Beyoğlu, 25 Haziran 1999
24 kütüphaneci puanı
202 okur puanıŞubat 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İnsanlar kendi konuşma sıralarını beklemek yerine sizi dinliyorlardı. Ve konuştukları zaman da size hikâyeler anlatmıyorlardı. İki kişi konuşurken aranızda bir şey kuruluyordu ve daha sonra ikiniz de öncekinden farklı oluyordunuz.
Reklam
Bütün ömrünü zehir etmiş olan korkunun tümü yüreğine bir anda saplandı. Yüzbaşı ateş emri verdi. Arcadio göğsünü çıkarıp başını dikmeye ancak zaman bulabildi ve kasıklarını kavuran sıcak sıvının nereden boşandığını bir türlü anlayamadı.
Dayanışma gruplarını işte bu yüzden seviyordum. İnsanlar ölmekte olduğunuzu sanırlarsa, bütün dikkatlerini size veriyorlardı.
Yaşamla hesabını kesin olarak kapatırken kendi insanlarını düşündükçe duygulanmıyor, en çok nefret ettiği kişileri aslında nasıl sevmiş olduğunu anlamaya başlıyordu. Askerî mahkeme başkanı, konuşmasını bitirirken, Arcadio aradan iki saat geçmiş olduğunu fark etti. "Elimizde, suçlamaları doğrulayacak yeterli kanıt yoksa da," diyordu başkan, "sanığın, komutasındakileri gereksiz yere ölüme sürükleyen sorumsuz ataklığı, en ağır cezayı almasına yeterlidir." Arcadio, iktidarın güvenliğini ilk tattığı yıkık sınıfta, aşkın tedirginliğini ilk duyduğu odanın birkaç adım ötesinde hazırlanmakta olan ölümünü gülünç buluyordu. Ölümü umursadığı yoktu, ama yaşam çok şey demekti. O yüzden de idam hükmü verildiği andaki duygusu korku değil, özlem oldu. Son dileğinin ne olduğu soruluncaya dek ağzını açmadı.
Reklam