Hevesleri,beklentileri,erteledikleri,kursağında kalmış kelimeleri, kaçırılmış bakışları, gizledikleri, bitirilmemiş mektupları, susuşlari ve istemsiz veda edişleriyle tamamlanmamış bir cümledir insan.....
Aç gözlerini, zayıf ve kibir dolu insan, toz zerreciginin üstüne güçlükle tırmanan zavallı karınca; kendi kendine özgür ve büyük olduğunu söylüyorsun, kendi kendine saygı duyuyorsun, hayatı süresince o kadar aşağılık olan sen, kuşkusuz alay etmek için, gelip geçen çürük bedenini selamlıyorsun...
...ve saraylar, tapınaklar, piramitler, sütunlar, kralın mezarı,fakirin tabutu, itin leşi, bütün bunlar, yeryüzünün çimeni altında aynı yükseklikte duracak....
Zihnime ve ilkelerime iftira atılsa da, kalbime saldıran yoktu zira o sıralar iyi kalpliydim ve başkasının yaşadığı sefaletler beni gözyaşlarına boğuyordu..