Rüveyda KARA
@RuveydaKara
Allah'ım kalan ömrümü geçen ömrümden hayırlı eyle.
Şu anda okuduğu kitap
Sinan Akyüz’ün İncir Kuşları beni çok etkilemişti. Piruze’nin de böyle içime dokunacak , acıklı , beni etkisinde bırakacağını düşünerek okudum ve yanılmadım.
Birini sevmenin , insanın ona güvenmesi , inanması, kimsenin lafını dinlememesi ve en kötüsü de herkesin haklı çıkması Piruze’nin ise aşk uğruna bir şeyler yaşaması beni üzdü.
İlk başlarda Piruze’ye kızmıştım Sevim teyzesinin ona gerçekleri anlatması sakince belki dinler diye düşündüm ama sevgi insanın gözünü kör ediyor maalesef.
Bir annenin çocuklarından ayrı kalması, dayak yemesi, iftira atılması, aldatılması ve en kötüsü de babasının eskisi gibi olmaması arkasında durmaması çok kötü. Kimsesiz kalıp bi şekilde kendi ayaklarının üzerinde durması beni çok etkiledi.
Çocuklarını görmek için Şam’a gidip de dayak yemesi, hapise atılması ve en acısıda bunlara rağmen çocuklarını görememesi beni çok üzdü. Her şeye rağmen ayakta durabilmesi ve yıllar yıllar sonra 20 yıl sonra oğlunu görmesi beni çok etkiledi. Diğer kitabını hemen okuyup puzzle tamamlamak istiyorum. Keyifli okumalar .
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sinan Akyüz’ün incir kuşları kitabını okumuştum ilk ve bu kitabı da görünce okumam gerektiğini düşündüm . Çünkü o kitabı çok etkilemişti beni.
“Meyra” okumaya başladığım da 15-20 sayfa okuduğum zaman bırakmayı düşündüm çünkü olacakların hem gerçek hem de o kadar acımasız…
Nerden nasıl başlayacağımı bilmiyorum kitap hakkında düşüncelerime. Öncelikle Meyra’dan başlamam gereke sanırım . Canım Meyra sırplar ayaklanma çıkarıp sırasıyla evlere girip yakmaları ,yıkmaları, erkekleri öldürmeleri, çoluk çocuk demeden -yaşlı genç demeden tecavüz etmeleri..
Meyra’nın sırplı bi gence verilmeyip nenesi herkes kendi bahçesindeki gülü koklasın deyip bu kadar kin tutan bi sıralının Meyra’yu esir almadı. Defalarca tecavüz edip o lafın hıncını almaya çalışması kendisinden çocuk olmasını istemesi insanın kanını dondurdu. Bi insanın bu kadar acımasız,vicdansız , hassiyetsiz olması. Küçüçük kardeşi Dibanın bunu kaldıramayıp intihar etmesi..
Erkekleri esir kampına götürüp işkenceler etmesi. Savaşın Müslüman oldukları için başlatmaları ve kimsenin yanlarında olmadan kendilerince bir şey yapmaya çalışmaları kanımı dondurdu.
Anne ve babaların çocuklarını kurtarmak için her şeyi yapmaya çalışmaları. Açlık susuzluk ile sınanmaları. Çocukluk arkadaşlarının da onların yanında olmayıp onlara karşı olmaları…
Kalemine sağlık. Çok güzeldi . Bosna da yaşanan bu olayları okumak , empati yapmak , onlarla üzüldüm . Rabbim Müslümanlarımıza böyle anlar bir daha yaşatmasın. Rabbim Bosna da yaşanan katliam da ölenlere rahmet eylesin . İyi ki bırakmadan acıyla başa çıkarak kitabı okumuşum . Okuyacak okurlara keyifli okumalar dilerim.
Kitapta Liv’in başına gelen olaylar anlatılıyor. Küçücük çocukken insanının gerçekleri bilmeden onlara inanmasının nasıl bir travma yaşadığını gösteriyor. Annesinin ise böyle daha iyi hissedeceğini bilmesi… Aslında gerçekleri bilmenin de daha doğru olacağı.
Babasının da kızınından ayrı kalarak mutlu olacağını düşünmesi ve sadece kartpostal göndermesi. Ve bir gün babasının ona bilet alarak annesinin zoruyla Yunanistan’a giderek her şeyin değişmesi.
O sırada hayatının aşkıyla tanışması, Liv’in kendini bulması , kendi olması, gerçeklerle yüzleşmesi başlıyor.
Kitabın sonlarına gelince sıkılmaya başladım ve çabuk bitiremedim o yüzden . Sanki olaylar fazla uzatılmış gibi geldi. Okuyacak olanlara keyifli okumalar
Okumaya ilk başladığım da beni kendi dünyasına çekip aldı. Heyecanla, bırakmadan okumak istedim. Kumsalın başına neler gelebilir diye okudukça merak ettim..
Kumsal ve Vefa’nın aşkı. Vefa’nın kumsala iyi gelmesi, onunla hayatını paylaşması samimiyetleri içini ısıtıyordu insanın.
Kumsal’ın yaşadığı kayıplar ve bu acılara alışmak. Canım kumsal hissettiklerini o kadar iyi anladım ki insanın yakınını kaybetmesi, acının geçmemesi, içine kapanması, kimsenin onu anlayacağını düşünmemesi… Herkesin ölenle ölünmüyor cümleleri. İnsanların nasılsın demesi gerekirken böyle ölenle ölünmüyor kelimesi tamamen kendi dünyasına çekilmesini sağlaması. Yazarın bunu çok güzel şekilde dile getirmiş.
Fabian ve yaşadıkları. Aldatılmak buna rağmen eşinin hala hiç bir şekilde suçlu hissetmemesi… Kızını alıp gitmesi ve çok iyi bir baba olması . Sonradan kumsal ile olan ilişkisi. Hepsi o kadar güzel sade anlatım ile anlatışmış ki. Okumaya değer roman.
Uzun süredir elimde olan kitabı şimdi okuduğum için üzüldüm. Çünkü bir an önce okumam gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Olay örgüsü, anlatım biçimi sizi kendi dünyasına alıp götürüyor. Reşat Nuri Güntekin çok güzel kaleme almış .
Feride’nin başına gelenler, duyguları , sevinçleri, üzüntüleri hepsini hissettirmiş. Feride’nin kendine özgü çocukluğu , uçarı hareketleri. O küçücük kız çocuğunun içindeki o duyguları ile büyümeye çalışıp hala o duyguları tesiri altında kalması..
Munise. Canım Munise. Küçücük kız çocuğunun babası tarafından sevilememesi,annesinin bırakıp gitmesi,çevresi tarafından dışlanması… Kendi küçük kalbi kocaman olan Feride’nin ona sahip çıkması ve birlikte büyümeleri…
Duyguları birebir yaşatıp , kitaba ara verdiğim zaman da bile hala düşünmeden edemedim karakterlerin yaşadıklarını.
Betimleyici bir anlatımla kitabın akıcılığı çok güzeldi. Keşke bitmese biraz daha devam etse dediğim bi kitap oldu.
Okumanızı tavsiye ederim.
