—Totoca, çocuklar emekli midirler?
—Ne?
—Edmundo dayı hiçbir iş yapmıyor ama para alıyor. Yani çalışmıyor ama belediye ona her ay para ödüyor.
—Bunda şaşılacak ne var?
—Çocuklar da bir şey yapmıyorlar; yemek yiyorlar, uyuyorlar, sonra da analarıyla babalarından para alıyorlar.
—Nen var Zeze?
—Hiç. Şarkı söylüyordum.
—Şarkı mı söylüyordun?
—Evet.
—Öyleyse ben sağır olmalıyım.
Insanın içinden de şarkı söyleyebildiği bilmiyor muydu yoksa? Bir şey demedim. Bilmiyorsa bunu ona öğretmeyecektim.