Oysa çocukken de dünyayı aynı gözlerle gördüğümü, aynı gözlerle, aynı düşünceyle duygular ve sezgilerle kavradığımı anlıyorum.Yılların geçmesi ancak bu sezgileri duyguları düşünceleri dünyaya bakan gözlerin algılalamalarını çoğalttı üst üste yığdı dayanılmaz bir çığ biçimde büyüttü
Günün birinde biz de çocuklarımızın anılarında, torunların ve henüz doğmamışların arkasında belireceğiz.Hafıza da cinsel arzu gibi,hiç durulmuyor.Ölmüşlerle hayattakileri gerçek varlıklarla hayalı olanları,rüya ile hikayeyi iç içe geçiriyor