Başkalarına 'kötülük' yapmayı göze alanlar, kendilerini diğer insanlardan daha 'önemli' buldukları için yaptılar bunu.
O kadar önemsiyorlardı ki kendilerini, her şeyi kendilerine hak saydılar ve hiç kimseyle paylaşmaya yanaşmadılar.
Bu azgın gurur, insanın hamuruna sonradan katılan sinsi bir günahtı.
Çöreklendiği kalpte hemen kök salıyor, kısa zamanda kanıksanıyor, farkedilmez oluyordu.