Bazen insanın hayatında bir dönüm noktası olur. Hayatını planlarsın sanırsın ki istediğin gibi ilerlemesi için yapman gereken her şeyi yapmışsın. Bir gün plan ters gider ve çoğu şey beklemediğin ama bir o kadar garip şekilde kabul ettiğin şekilde ilerler. Ve anlarsın.. Hayat sen planlar yaparken aslında senin yaşadığındır.
Ve kabulleniş büyük bir iradedir.
SOKRATES: Sen hem benden daha genç hem de daha üstün bir bilgesin. Engin bilgeliğin yüzünden sohbeti sürdürmeye tenezzül etmiyorsun. Ama kendini biraz zorla dostum. Söyleyeceğim şey anlaşılması zor bir şey değil ki! Sonuçta:
Her şeyi yaratan ve yoktan var eden Zeus aleyhine konuşmak istemezsin.
'Çünkü nerede korku varsa orada utanç da vardır.
diye yazan şairin söylediklerine katılmıyorum nedenini söyleyeyim mi?
EUTHYPHARON: Söyle!
SOKRATES: Korkunun olduğu yerde utancın da olması bana doğru gelmiyor. Çünkü hastalıklardan, yoksulluktan ve bunun gibi başka bir sürü şeyden korkan çoğu kişi bunlardan korktukları halde aynı şeylerden utanç duymazlar. Sence de öyle değil mi?
EUTHYPHARON: Kesinlikle öyle
SOKRATES: Ama öte yandan utancın olduğu her yerde korku da vardır. Bir davranışından utanan ve sıkılan bir insan kötü biri olarak algılanmaktan çekinmez ve korkmaz mı?
....
SOKRATES: Öyleyse nerede korku varsa orada utanç var demek doğru değildir. Tam tersine nerede utanç varsa orada korku da vardır. Ama korkunun olduğu her yer utanç yoktur ..
....
SOKRATES : Az önce adil olan mı dine uygun yoksa dine uygun olan mı adil diye sorduğunda bunu kastediyordum. Dine uygunluk adaletin bir parçası olduğuna göre adil olan her şey dine uygun değildir.