Uzun zaman sonra özledim: İstediğim gibi sevilmeyi, açıklamadan anlaşabilmeyi, gözlerime bakıldığında içimin görülmesini, sustuğumda bile duyulmasını şarkımın. Sevmek ve sevilmek bu kadar zor olmamalı, bize inandırıldığı kadar.
Başkasının gözünde ne olduğunla ölçüyorlar değerini çoğu zaman. Oysa ben en çok kendime sıkıca sarılmak isterdim. En çok ihtiyaç duyduğumuz bu belki de. Herkes için kolayca yapabildiklerimizi kendimize gelince de yapabilseydik, bir nebze de olsa hafiflerdik.
Herkes değiştirmeye çalışıyor şimdilerde: Sevildiğini, sevmediğini, etrafındakileri, yakınındakileri, uzağındakileri... Kendi istediği gibi yapmaya çalışıyor. Hamura, toprağa şekil verir gibi. Kimse kimseyi kabul etmiyor, olduğu gibi.