İnsan hayatı öylesine halis, canlı ve şen şekilde ikiyüzlülükle dolu ki artık birbirlerini kandırdıklarının farkına bile varmadıklarını düşünmeye başladım.
Ve susmak
Bir denizin çekildiği
Bir rüzgarın kesildiği
Anlaşılınca
Boştur konuşmak
İlk iskele
Kurtuluş
Yanaşılınca
Ne selam, ne veda
Felaket bir vapur
Çık hemen
Bir yağmur serin, ince.
Behçet Necatigil
Ne içindeyim zamanın
Ne de büsbütün dışında;
Yekpare geniş bir anın
Parçalanmış akışında,
Bir garip rüya rengiyle
Uyumuş gibi her şekil,
Rüzgarda uçan tüy bile
Benim kadar hafif değil.
Ahmet Hamdi Tanpınar