Kitap Şiir

Kitap Şiir
@S1sss
Yollar mesafeler engelmi sevgimize? Varlığında vücut bulmuş hayatım. İşte senin ellerinde. Oku beni yaz beni ,SEV BENİ
Annem...
Annem ne büyük yara açtın içimde . Sonbahar yaprakları gibi sarardım soldum . Bir Kasım ayında ellerimiz ayrıldı. Sen gittiğinden beri iyi değilim Kalbime saplanan acın içimde bir kor gibi büyüdü. Gözyaşlarım seni getirmez bilirim Her seni düşündüğümde daha çok sensiz kalıyorum Sen gittiğinden beri iyi değilim. Ah benim nur kokulum Seni ellerimle toprağa verdiğimden beri Acizim , halsizim, çaresizim. Sen gittiğinden beri iyi değilim.
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Merdivenlerden koşarak inerken ayakkabısının ökçeleri kaynana zırıltısı gibi sesler çıkarıyordu.
Sonra Hayat sevdiklerimizi alır.
Sonra hayat sevdiklerimizi alır. Kalbinin güneşi söner. Kara bir gecede çaresiz kalırsın. Elin ayakların tutmaz, gözlerindeki yaş durmaz. Ağlar , ağlar, ağlarsın Dilinde sözcükler susar. Kaskatı olmuş,gri bir dünya karşılar seni. Sen geçersin bu hüzünlerden . Neden konuşmuyorsun diye seslenirsin. Sesine karşılık gelmez. Hayat basamağın yaş dolu gözlerin, Hayalinde canlanır sevdiğin.
Vronskiy de Anna’nın yüzünü ve omuzlarını öpücüklere boğuyordu. Anna onun elini tutuyor, kımıldamıyordu. Evet, bu öpücükler, bu utanç pahasına satın alınmıştı. Evet, her zaman benim olacak olan bu el, benim suç ortağımın eli. Bu eli yukarı kaldırdı ve öptü. Vronskiy diz çöktü, onun yüzünü görmek istedi; ama Anna yüzünü saklıyor,
Anna...
Uysal bir öküz gibi başını eğmiş, tepesinde kalktığını hissettiği baltanın inmesini bekliyordu.