Sorun, onun (Eichmann) bir canavar olması değil, korkutucu derecede normal olmasıydı. Bu normallik, herhangi bir suçlunun işleyebileceği suçlardan çok daha dehşet vericiydi. Çünkü bu kişi, yaptıklarının ne anlama geldiğini düşünme yetisinden yoksundu. O sadece bir 'memurdu' ve emirleri uyguluyordu. Kötülük, derinliği olan bir şey değildir; o bir mantar gibi yüzeyde yetişir ve düşünce ondan uzaklaştığı anda tüm dünyayı sarabilir.