Şefik Poyraz
@SEFIKPOYRAZ
İnkar değil idrak ederek, anlayarak,öğrenerek, yola devam etmek gerek... ↗
Çocuklara başlarına gelebilecek değişik senaryoları ezberletirsen sadece
prototip yaratırsın, ben problemlerle değil potansiyelle ilgileniyorum. Potansiyeli iyi
donanmış birine davranış şekli aşılamaya çalışmana gerek yok, her anlamda kendisi çözümü yaratabilir. Elli sene önce yazılmış, hem de beceriksizce yazılmış kitaplardaki
fonksiyonelliğini yitirmiş bilgiyle kafalarını karıştırmaya gerek de yok. Ben onlara öğrenmeyi öğretiyorum ve neyi öğrenmek istediklerinin özgürlüğünü veriyorum. Onlara asla öğretmiyorum! Kimseye bir bok öğretemezsin, ezberletebilirsin, zorlayabilirsin ama öğretemezsin. Belki öğrenmeyi öğretebilirsin, bilgileri beyninde nasıl depolaması gerektiğini ama o kadar! Öğrenecekse kendisi öğrenir. Ne istiyorsa, ne zaman istiyorsa, ne kadarını bilmek istiyorsa sadece kendisi öğrenir!”
Reklam
“Hiç kimse ama hiç kimse, sizin üzerinizde ne hak iddia ederse etsin, size ne vermiş olursa olsun!
Bu, ilham bile olsa, ki ilham bir insanın diğerine verebileceği en kutsal şeydir! Asla!! Ama asla! Kimsenin size kim olduğunuzu söylemesine ya da hatırlatmasına izin vermeyin. Dünya
saçmalıklarla doldurulmuş güzel bir yer. Bir sürü saçmalığın arasından kendi gerçekliğinizi bulmak, gerekirse de yaratmak için buradasınız. Şimdi, hiç kimse olmamış olmanın verdiği
hafifliği yaşayın, var olun! İleride, etrafınızdaki insanlar sizden birisi olmanızı beklediklerini, sanki onlara borcunuz varmış gibi açıkça ifade etmeye başladıklarında, seçiminizi iyi yaptığınızdan emin olun! Kendinizi seçin! Kendiniz olun! Ne pahasına olursa olsun.”
Peki bu takipsiz aşkın sonu seksin manüpilesi ile mi biticek ? Yoksa seven mi kazanıcak. Ah Can Manay... Duru ne de güzel egonu yavaş yavaş bitiriyor nasıl da seni çocuklaştırıyor. Einstein'in dediği gibi: "Ego arttıkça bilgi azalır. Bilgi arttıkça ego azalır." Can Manay' da ikisi de olabilir fakat bilgi her zaman kazanacaktır ! İyi okurlar...
Ama şimdi hayatı düşündüğümde aslında adalet dediğimiz şeyin hiç var olmadığını ve var olmayan bir şey için fazla abartıldığını anlıyorum. Aslolan tek şey deneyim. Yaşadığın şeyin seni nereye götürdüğü, yaşadığın şeye verdiğin tepkiye göre değişiyor. Gitmek istediğimiz yerden bizi uzaklaştıracak tepkiler verip, sonra da adaletsizliğe sığınmak tam insana göre.
Ve kendisini
bir yaratıcı yla aynı kefeye koyabilecek kadar kafayı yemiş bu insanlık ve toplum adını verdikleri bu iğrenç sistem, bireylere ne olmaları gerektiğini, nasıl olmaları gerektiğini, ne zaman olmaları gerektiğini söylemeye, diretmeye devam ettiği sürece toplumun parçası olan herkes, kendi özlerinin keşfinden uzak yaşayıp ölmeye mahkumlar. Toplum konforlu bir hapishane, dışarıdaki korkunç dünyadan saklandığını sana hissettiren, ancak senin enerjinle var olabilen ve bu yüzden de daima senin enerjine, çalışmana, dolayısıyla köleliğine ihtiyacı olan bir hapishane. Sense kendini mutlu zanneden, daha kim olduğunu bir gün bile deneyimlememiş bir mahkumsun."
Reklam