Kim bilir, şimdi ne kadar da güzeldir ölüm. Kahverengi toprakta huzur içinde uyumak, başının üzerinde hafifçe esen yelin kuru otlar arasında çıkardığı hışırtıyı dinleyiphos bir seda bulmak... Ve her şeyden en önemlisi içinde bulunduğun anı unutmak, hayatı ve bu hayatta yaşayan günahkâr insanları bağışlamak...
Sokakta poşetin içindeki bally'i derin bir nefesle içine çeken o çocuk aslında neyi çekiyor, biliyor musun? Annesinin sıcacık göğsünden cekemedigi anne sevgisini, babasının kucağında bulamadığı baba sefkatini...