Ölüm, Müslümanlar için bambaşka bir hâldi. Yok olmuyorlardı, yok olmaya inanmıyorlardı. Ölüm onlar için bir yolun bitişi ve bir başka yolun başlangıcı demekti. Yaşamak için ölmek gerekti.
Rasulullah'ın (sav) ashabından birine bir koyun kellesi hediye edildi. Ancak o zât: "Filanca benden daha açtır." diyerek kelleyi kendisinden daha aç olan kimseye gönderdi. Derken kelle aynı şekilde 7 kişiyi dolaştı ve sonunda da aynı adama geldi. Çünkü içlerinde en aç olan o idi.