Sultan Zehra Saka
@STEleven11
9 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Notre Dame'ın Kamburu kitabının hikayesi 1482’li yıllarda Paris şehrinde geçmektedir. Çan sesleri ile güne başlayan halkın önemli bir gün olmadığı halde bu şekilde uyandırılmasına ve o gün için herhangi bir kutlama veya bir idam günü olmadığını düşününce halk şaşkınlık içerisinde güne başlamıştır.
Eski zamanlardan beri kutlamalarda genel bir yöntem olduğundan bahsedilmektedir. Kutlamalarda ilk olarak ateşler yakılır ve daha sonra kilise ve Adalet Sarayının önlerine ağaçlar dikilirdi. Bir gün öncesinden haber edilen bu kutlamaları belediye başkanı tarafından özel bir kıyafet ile duyurulmuştur ve çan sesini duyan halk ise belirlenen kutlama alanına doğru gitmeye başlarken herkes ya ateş yakılan yerde durmaya ya da ağaç dikmek için hazırlığını tamamlamış bir şekilde kutlama alanına doğru yol alıyorlar. Dinsel oyunlar ve Deliler Başkanı seçimleri yapılıyordu. Ocak ayında iki kutlama aynı gün yapılmaktadır. Bu kutlamalar Krallar Günü ve Deliler Bayramı olarak belirlenmiştir. Halk ise kapı ve pencerelerde kalabalığı izlemek oldukça zevk verici bir durum olarak görüyor ve onları izliyorlardı. Salona giren insanların gördüğünü anlatmaya başlayan yazarımız her şeyin ayrıntılarından bahsederek şatafatlı bir ortam olduğunu da göstermektedir. Oyunlar saatin tam on ikisi olması ile başlamaktadır. Tiyatronun bu saatte olmasının temel sebebi ise Flaman elçilerinin geleceği saat olduğu için tam on iki bekliyorlardı. Salonda bulunan grupları anlatmaya başlayan yazarımız oldukça kalabalık bir salon olduğunu vurgulamaktadır. Kişiler arasında geçen konuşmalar ile kişiler arasında geçen kralın hastalanması tartışması ile kitap devam etmektedir.
O dönem içerisinde görülen sınıf farklılıklarını kitaba yansıtan yazarımız burjuva sınıfı ile halk arasında geçen konuşmalarına dikkat
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Küçük Prens1000Kitap
Yaşadığı gezegenden çok sıkılan kahramanımız Küçük Prens başka gezegenleri keşfetmeye çıkar. Orada karşılaştığı büyüklere avını yutan bir boa yılanı çizer ve etrafındaki büyüklere tepkilerini sorar. Fakat büyükler resmi anlamayıp bir şapka olduğunu söylerler. Küçük Prens’e resim yapmayı bırakıp Tarih, Coğrafya, Matematik gibi bilimlerle ilgilenmesi gerektiğini söylerler. Büyüklerin bu direktiflerinden, ona biçtikleri rollerden çok sıkılır. Keşfi sırasında prensimiz Büyük Sahra Çölü’nden geçerken uçağı arızalanan bir pilotla karşılaşır. Pilottan ona bir koyun çizmesini ister. Pilot ona kapalı bir kutu çizer ve kutunun içinde koyun olduğunu söyler. Bu resme bayılan Küçük Prens kendini pilota oldukça yakın hisseder ve başından geçen serüvenleri anlatmaya başlar. Tek başına yaşadığı baobap ağaçları ile kaplı küçük gezegenini, biri sönmüş üç volkanını ve evrende eşi olmayan bir çiçeğe sahip olduğundan bahseder.
Küçük Prens gezilerinde tanışıp birçok anı biriktirdiği değişik gezegenlerden pek çok farklı insanı pilota anlatır. Her şeyi idame ettiğini zanneden bir kraldan, oldukça kibirli, kendini beğenmiş bir adamdan, sürekli hesaplamalar yapan, sayılarla uğraşan bir iş adamından, devamlı fenerini yakıp söndüren bir fenerciden, sürekli içen bir sarhoştan söz eder. En son gittiği gezegende icatlarını kaybetmiş bir kâşifle karşılaşmıştır ve kâşif ona dünyaya gitmesini söylemiştir. Küçük Prens böylece yedinci gezegen ziyareti olarak Dünya gezegenine gelir ve burada karşılaştığı bir tilkiyi evcilleştirir.
Burada tilkinin Küçük Prens’e verdiği sır sayesinde kahramanımız yolculuğunun sonuna geldiğini anlar. Tilkinin verdiği sır olan “En iyi yüreğiyle görebilir insan. Gözler asıl görmesi gerekeni görmez.” sırrı sayesinde diğer gezegenlerde gördüğü her karakterden Dünya’da da
İlk kez tanıştığım Harlan Coben kitabını alnımın akıyla bitirmenin mutluluğla sizlerleyim kitap kurtlarım
Polisiye gerilim denilince Tess abladan sonra artik direk Harlan amcayı da anacağımı garanti edebilirim.
İlk için bence güzel bir kitapla başlangıç yaptım.. Zira ORMAN kitabı kurgu ve akıcılık konusunda muazzamlığını kesinlikle konuşturdu..
Son satırda bile tamam artık herşey bitti derken !.. Bak ya yine aklıma geldi ! o son çok mantıklıydı hacı . halbukimsi o soruyu tee en başta bende kendime sormalıydım..
Kitap 20 yıl önce ormanda işlenen cinayetlerin 20 yıl sonra tekrar bazı nedenlerden dolayı gün yüzüne çıkmasını şaşırtıcı bir şekilde bizlere aktarıyor...
~
Harlan Coben ~
Harlan Coben ~
