Sabahat Turan
@ST_18
İslam'da Ribâ Yasağı
Bütün semavi dinlerde ribânın yasak olması aslında oldukça anlaşılır bir hükümdür. Tevhid ilkesini esas alan, kardeşliğe ve dayanışmaya dayalı bir toplum kurmak isteyen ilahi şeriatlerin insanın bencilliğini ve ihtiraslarını körükleyen, yardımlaşma ve merhamet gibi olumlu duygularını körelten bir uygulamayı kabul etmesi zaten düşünülemezdi.
Reklam
İslam'da Ribâ Yasağı
Ribâ yasağı Hz. Musa'nın (as) ve Hz. İsa'nın getirdikleri şeriatlarda da mevcuttur. Ancak Yahudiler, bu yasağı sadece kendi aralarında (İsrailoğulları) geçerli sayıp diğer milletlere ribâ uygulamakta sakınca görmemişlerdir. Hıristiyan âlemi ise uzun asırlar ribâyı yasak kabul etmiştir. Ancak Avrupa'da sanayi ve ticaretin genişlemesi finansman (ödünç sermaye bulma) ihtiyacını artırınca çeşitli yorum ve hilelerle ribâ yasağının zamanla gevşetildiği ve nihayet 'Aydınlanma' sonrasındaki dönemde ise kilisenin politik gücünü tamamen kaybetmesiyle yasağın fiilen ortadan kalktığı görülmektedir.
İslam'da Ribâ YasağıAlıntı
İslâm'da ribânın hemen yasaklanmadığı, içki yasağına benzer şekilde aşamalı (tedrîci) olarak yasaklandığı görülmektedir. Çünkü finansman ihtiyacı bütün toplumlarda az-çok var olan bir ihtiyaçtır. Faizli finansmanın meşru alternatifleri öncelikle ortaya konulmalıydı. Aksi halde hayatın akışı olumsuz etkilenir ve fakirin mağduriyeti daha da katlanırdı.
Verilen iktisat ve finans eğitimi, ekonomiyle ilgili kurumlar ve konuyla ilgili bütün hukuki düzenlemeler de faizci anlayışa göre şekillenmiştir. Bu ortamın etkisiyle günümüzde birçok insanın ve hatta ekonomistin zihninde 'faizsiz bir ekonominin olamayacağı varsayımı kabul görmüştür.
Kapitalist iktisatta faizin ödenme gerekçesi, paranın kirası veya paranın kullanımından vazgeçmenin karşılığı olarak açıklanmaktadır. Ancak bilindiği üzere, para doğrudan bir mal değildir. Para bir tedâvül/mübadele aracıdır, faiz karşılığında 'kiraya' verilemez. Üstelik faiz, emeğe dayanan ve üretim sonucu elde edilen bir gelir de değildir.
Reklam