Zeynep Aydın

"Öyle üşüyorum ki. Yalnızlıktan çok yoruldum, çok bitkinim. Ey rüzgâr, gidip Anne'mi bul. Gece vakti beni, bilmediğim o eve götür... Ey sessizlik, sütannemi,beşiğimi, tatlı tatlı uyutan o ninniyi geri ver bana."
Düşünce
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Gözümü önümdekinden ayırıp oradan, o sokaktan geçmekte olan herkesin üzerinde dolaştırıyor, hepsini soğuk ve saçma sevgiyle , sıkıca kucaklıyorum. Hepsi aynı bunların ; atölye'den söz eden genç kızlar ,işyerleriyle alay eden delikanlılar, ellerinde sepetlerle alışverişten dönen iri memeli hizmetçi kadınlar... Hepsi aynı bilinçsizliğin farklı beden ve yüzlerdeki tezahürleri. Kimileri akıllı,kimileri aptal -aslında hepsinde aynı aptallık. Kimileri daha yaşlı,kimileri daha genç -aslında hepsi aynı yaşta. Kimileri erkek,kimileri kadın- aslında hepsinin cinsiyeti aynı; var olmayan bir cinsiyet bu."
Düşünce
"İnsan denen şu zavallılara, insanlık denen şu zavallı, tuhaf yaratığa yegâne bilinçli varlığın şefkatiyle bakıyorum. Ne yapıyor bu kadar insan? "
Düşünce
"İçimde canımı yakan, adını bilemediğim bir duygu var; kim bilir ne hakkında bir fikir lazım bana; sinirlerimde istek yok. Bilinçaltında hüzünlüyüm. "
Düşünce
"Ah, nasıl da isterdim hiç olmazsa bir ruha biraz zehir, huzursuzluk, şaşkınlık katmayı. İçinde yaşadığım keşmekeşin boşluğuna karşı bir teselli olurdu bana. İnsanları yoldan çıkarmayı hayatımın amacı olarak benimseyebilirim. Ama sözlerimin karşısında titreyen tek bir ruh var mı? Beni duyabilecek tek bir varlık var mı, benden başka?"
Düşünce