Şükran Atay
@S_Aty
MEB dışında Öğretmen
AHBVÜ/İF
Mardin, 11 Haziran
213 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Bu kitap bence herkesten bir izler taşıyor. Çünkü çoğumuz mutlu olmayı isteyip, bunun için çabalamıyoruz, mutluluğun özünün kendimiz olduğunu unutmuşuz.Tıpkı Maelle gibi.
Maelle, hayatı tamamen iş olan ve bütün kontrolü eline almış ve mutlu olmak isteyip de bunu ikinci plana atan Parisli mutsuz bir kadın. Kanser hastası olan arkadaşı kendisinin tedavisi için Maelle'yi Katmandu'ya gönderir. Maelle orada hiç yaşamadığı deneyimler ve yeni insanlar tanır. Onlar sayesinde gerçek mutluluğu bulur.
Kesinlikle herkese tavsiye ediyorum ve kitabın sonunda diyor ki siz de mutluluğu bulmasını istediğiniz bir arkadaşınıza bu kitabı hediye edin bana bu kitabı hediye eden canım arkadaşıma da teşekkür ediyorum
Bir kitap buluşmasında kura sonucu bana çıkan bu kitap ismi ve kapağından dolayı aslında ilgimi çekmişti. Ancak ben bir kitap okurken bana ufak da olsa bir şey katsın isterim ancak istediğimi bu kitaptan alamadım. Tavsiye eder misin diye sorarsanız açıkçası etmem.
Keşke istediğimiz yolda yürümek için bazı şeylerden vazgeçmek zorunda kalmasak.
Bir hurdalıkta babasının yanında çalışan Tara okumaya karar verir. Devlet eğitimine karşı olan babası tabiki buna pek istekli olmaz ve hikaye bu kısımla başlar. Sorunlu bir ailenin içinde büyüyen Tara ne kadar farklı ortamlara girse de bir türlü çocukken ona dayatılan gerçeklerden kopamaz şuan yaşadığı hayat ve geçmişte yaşadığı hayat arasında sıkışıp kalır. Bu durumdan kurtulması da yıllar sonra babasıyla yüzleşip kendini kazanmayı seçtikten sonra başarır. Kitapta belki de en çok nefret ettiğim kişi abi Shawn ve baba oldu şizofren olan baba- oğul arasına çok sonra anne de dahil oluyor. Kitap hakkında uzun uzadıya yazılacak çok şey var ama sadece şunu söyleyebilirim bazı şeylerden kurtulmak için onlarla yüzleşmek gerek yoksa insanın gölgesi gibi onu sürekli takip eder.
Yazarın kendi hayat hikayesi olması ve bunların gerçekten yaşanmış olması insanı daha çok üzüyor okuyacak olanlara tavsiye ederim.
10/10
Beğendi
·2024 42. kitabı
·5 günde okudu
·Okunma: 29 Kasım 2024 22:02
·Cengiz Aytmatov'u okumayı çok seviyorum okuyucuya bütün duyguyu aktaran bir yazar. Çok güzel bir ailesi olan Tolgonay bir Kırgız köyünde yaşıyor. Çıkan savaş sonucunda evin tüm erkekleri askere gidiyor ve kendisi kızı gibi sevdiği gelini ile başbaşa kalıyor. Savaşın getirdiği açlık, yokluk, ayrılık ve yarım kalan aşklar...
Kısacası savaşın açtığı yaraları bir kez daha bize hatırlatıyor. Kitap bittikten sonra insanın boğazında bir yumruk gibi kalıyor. Okuyacak olanlara kesinlikle tavsiye ederim, şimdiden keyifli okumalar.
Kitabı bitirdikten sonra içinizden istemsizce erkeklere sövmek geçiyor. İnsan sevmediği ve sevmeyeceği biriyle evlenmemeli.
Genç ve güzel bir kadının yolu birgün Alberto'yla kesişiyor. Başta bu adama asla aşık olmayacağını düşünse de zamanla kadın Alberto'ya aşık oluyor ve bütün hayatını sadece onu mutlu etmek ve onun istediği gibi biri olmak için sürdürmeye başlıyor. Kızını da kaybettikten sonra hayatı değişen ve gerçeklerle yüzleşen bir kadının hikayesi.
Kitap çok akıcı sade bir dille anlatılmış. Okuyacak olanlara tavsiye ederim.
Not: Napıyoruz erkeklere güvenmiyoruz.
