Şuruk

Şuruk
"Carpe diem, quam minimum credula postero."
Her daim öğrenci
Mısır, Alexandria, 29 Temmuz
56 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
Geceye'
Bilirsin; her taş, kayıp bir insanın aşınmış ruhudur.
Duygu ve Düşünce
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Paslı Gözlerden Seraplar
Israrla görmeye çalışıyoruz, Perdelerin ardında gizlenen o koyu mühürleri. Oysa bir tohumun kalbindedir çiçekler, Ve bir avuç külün tortusunda, uykulu güneşler. Bir kaya parçası, bir miktar tuzlu nehir... Bakmaya kıyılamayan o harika manzarada Akar durur sinsice, yıllanmış bir zehir. Her sabah, Yıkarken yüzümüzü o soğuk sularda, Beynimizin kanı sızar gözlerimize. Ve her gün, başka bir yabancıyla bakıyoruz en tanıdık yerlere; Şu terk edilmiş, kimsesiz araziye. Bir gün solar korkusuyla, Su serpiştiririm kaskatı toprağın göğsüne. Bir gün umudu keser, çözerim paslı telleri; Ve adımlarım sessizce geri götürür beni eve. Biriktiriyorum şimdi unuttuğum tüm hisleri, Dünyaya doymuş, kuru gözleri... Yoğurup fırtınayla, sükûnetle, bir arada, Gömüyorum ruhun en uzak tabakasına. Ve sonra... Yeniden, en baştan... Görmeyi deneriz toprağın gizlediklerini. Yeniden yeğleriz, o ıssız çöllerde Seraplarla yetinmeyi. ~Şuruk
Şiir
Ufak bir kıvılcım, karanlıkta güneştir. Ve güneş, karanlıkta erir. ~Şuruk
Şiir
Kafesteki Gökyüzü
Ağızdan kaçamayacak kadar tutuklu, içine dünyaları sığdıracak kadar özgür... —Şuruk
Şiir
Kitabın bitişindeki o beyaz sayfalara karalananlar...
Bir Nefese Karşı Saklı bir gizem var; çözülemezliğiyle büyüyen. Kitabın sonunda kalan o beyaz sayfalar gibi— ölü bir bestecinin yarım bıraktığı son eser. Bazen ıssız bir ada, bazen yağmurdan kalmış ıslak kaldırımlarda güneşli bir sabah. Ağızdan kaçamayacak kadar tutuklu, içine dünyaları sığdıracak kadar özgür. Her sabah göz göze geldiğim o ruhsuz tavan gibi: değişken. Ucu görünmeyen bir ışık çizgisi; düşüncelerle sürüklenen başka bir paralel. Artık düşünmüyorum— sanıyorum. Çünkü düşünceler, duvarları aşacak kadar görünmez.
Şiir