Açık şekilde aşırı kilolu olan kişilerin (çoğunun "tıkınırcasına yeme bozukluğu" vardır, bkz.
Bölüm 2) tıkınırcasına yemeleri belirgin olmama eğilimindedir. Bu periyotların başlangıcı ve sonunu saptamak zor olabilir.
Sevdiğim ve genelde kendime yemeye izin vermediğim ya da sınırlı miktarlarda yemeye izin verdiğim yiyecekleri seçiyorum. Yiyecekleri
hazırlamak için zaman geçirebilirim. Bir noktada nasıl bir aptal olduğum ve ne kadar kilo alacağım (ne kadar açgözlü olduğum değil} aklıma neliyor ve suçluluk daha da yoğunlaşıyor
fakat devam etmek için bir dürtü hissediyorum.
Fiziksel olarak daha fazla yiyemeyeceB'im
noktaya kadar yiyorum. Bu 9enelde -o sırada ve sonrasında- müshil aldığım tipte bir tıkınırcasına yeme ve bu da panik ve suçluluk hislerini yoğunlaştırıyor. Hemen sonrasında fiziksel olarak o kadar şişmiş oluyorum ki; duygularım
köreliyor fakat sonra kendimi korkunç hissediyorum.