“Ne düşüneceğimi bilmiyordum, çünkü kimi zaman çok nazikti, özellikle şiddet sahnelerinden sonra.Kendini bağışlatmak istiyordu ve ben de... onu bağışlıyordum.Fiziksel şiddet yoktu, beni asla dövmedi, ama bana aniden saldırıyor, korkunç hakaretlerde bulunuyor…
Kurban,partnerini memnun etme yönündeki gereksiz ve tüketici çabası sonunda kendi enerjisinden -ve dolayısıyla tözünden-olur. Sık sık maruz kaldığı suçlamalarla yere serilir.Her şeyden, en başta da kendisinden kuşku duyar: Sonuçta değersiz biri olduğuna ikna olmuştur. Dolayısıyla, yalnızca küçümsenmekle kalmaz, böyle olduğu için de suçlu görülür!Çöken partner, işkence ede ede öldürebilecek narsist
sapkının bütünüyle insafına kalmış bulur kendini.
Sapkın manipülatör kurbanı için kendini feda ettiğine inandırmak ister. Bu, ikinci bir evrede, hem kendine yönelik bir konsensüs elde etmeyi hem de karşısındakini nankör göstermeyi sağlayacaktır.
Narsistik manipülatör eşini yoksullaştırmaya çalışır. Onu yalnızca duygusal çevresinden değil, kendi mihenk noktalarından da tecrit eder. Onu sevdiklerinden ve de onu sevenlerden uzaklaştırır. Kendinden uzaklaştırır.