Hayat böyleydi işte! Ne kadar boş, ne kadar kısaydı... Sadece hayattakilerin canı acırdı. Öldükten sonra acı duyulmazdı. Ölmek, uyumak demekti. Durmak, istirahat demekti. O halde neden ölmeye razı olmuyordu?
Sayfa 47 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Ben özgürlüğü düşüncede, eşitliği yürekte, kardeşliği de ruhta istiyorum. Hayır! Artık boyunduruk olmamalı! İnsan zincir sürümek değil, kanat açmak için yaratıldı.
... saatlerce dalgın dalgın düşünür, susardı. Sessizlik derin acısı olan basit ruhlar için bir tür sığınaktır. Artık anlamaktan vazgeçmiş gibi görünüyordu. Belki bir noktadan sonra umutsuzluk, umudunu yitiren biri için anlaşılmaz olur çünkü.