Reklam
Çünkü kötüler gider ama kötülük kalır. Eğer insanların neden kötülük yaptığını anlayamazsak, nasıl önlenir ki bu musibet?
... O çocukların halini görmek, her gün suçsuz günahsız kurbanlarla karşılaşmak herkesi katılaştırabilir. İnce düşünmekten vazgeçersin, anlamak yerine yargılamayı tercih edersin, mahkûm etmeyi, hatta yok etmeyi... Bu en kolayıdır. Zor olan, senin yaptığın, suçlu da olsa, kötü de olsa insanı anlamaya çalışmak. Asıl önemli olan bu.
Her insanın içinde iyi bir yer vardır, bozulmamış bir saflık, her şeye rağmen bir parça masumiyet.
Hayata siyah ve beyaz olarak bakabilmeyi. Suçluları sadece suçlu, kötüleri sadece kötü görmeyi. Neden böylesi bir fenalığa yöneldiklerini düşünmeden yargılamayı hatta acımasızca mahkûm etmeyi. Eminim, hayat daha sorunsuz olurdu.