İlerlememizi belirleyecek olan sürece bağlılığımızdır.
Hedef belirlemenin amacı oyunu kazanmaktır, sistem inşa etmenin amacı ise oyunu oynamaya devam etmektir. Gerçek uzun vadeli düşünme tarzı hedefsiz düşünmektir.Mesele tek bir başarıdan ibaret değildir
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hedeflerimiz mutluluğumuzu kısıtlar mı?
Hedefi öne koyan zihniyetimizin sorunu ,mutluluğu sürekli bir sonraki kilometre taşına kadar erteliyor olmamızdır.
Kendimizi zihinsel olarak mutluluğun dar bir versiyonuna hapsederiz. Zira hayattaki gerçek yolumuzun yola ilk çıktığımızda aklımızda olan doğrulukla birebir örtüşmesi çok olası değildir. Sonuçtan ziyade sürece aşık olduğumuzda kendimize mutlu olma izni vermek için beklememiz gerekmez. Başarıya giden pek çok yol varken tatminimizi tek bir senaryo ile kısıtlamamızın hiçbir anlamı yoktur.
İlerlemek neleri kazanıp kaybettiğiniz değil, nasıl yaptığınızdır
Bir hedefe ulaşmak hayatınızı sadece şimdilik değiştirir. İlerleme konusunda genel kanıya aykırı olan budur. Sonuçları değiştirmemiz gerektiğini düşünürüz ama sorun sonuçlar değildir. Asıl değiştirmemiz gereken, o sonuçlara yol açan sistemlerdir.
Alışkanlık en ölümcül güçtür.
Bütün büyük şeyler küçük başlangıçlarla gelir. Her alışkanlığın tohumu küçük, tek bir karardır. Ancak o karar tekrarlanırken bir alışkanlık filizlenir ve büyür. Kökler toprağa yayılır, dallar uzar. Kötü bir alışkanlığı yenme görevi içimizdeki güçlü bir meşeyi kökünden sökmek gibidir. İyi bir alışkanlığı inşa etme görevi ise narin bir çiçeği günbegün büyütmekten farksızdır.
Çevremiz içimizdeki çok şeyi öldürebilir ama her şeyi değil!
Şüphesiz, bazı yerlerde rüşvet alan, çalıştıkları hastanelerden en çok bu bakımdan faydalar sağlayan, hastalarını ihmal eden, hatta mesleğini unutan doktorlarımız da vardır. Doğru, böyleleri var; ama ben çoğunluktan, daha doğrusu zamanımızda hekimlik dünyasını kaplamaya başlayan havadan, tutulan yeni yoldan söz ediyorum. O meslek hainleri, o koyun postuna bürünüp sürüye karışmış kurtlar, kendilerini aklamak için ne derlerse desinler, mesela çevrenin baskısından şikâyet etseler, her zaman, her zaman haksızdırlar; hele bunların yanında bir de insancıllıklarını kaybetmişlerse… Çünkü insancıllık, şefkat, hastaya karşı kardeşçe merhamet göstermek, hasta için çoğu zaman ilaçtan daha gereklidir. Tembel tembel çevrenin baskısından şikâyet etmeyi bırakmanın zamanı geldi. Doğrusunu söylemek gerekirse, çevremiz gerçekten içimizde çok şeyi öldürebilir, ama her şeyi değil; oysa birçok defa kurnaz, işini bilir bir şarlatan, hele kalemi ya da çenesi kuvvetliyse, yalnızca ufak tefek kusurlarını değil, alçaklığını bile çevresine yükler.
