Reklam
Tüm bunları bir kez
anlatarak ruhumdan atabilirim, belki de böylece o ağır yükü ve sonsuzca hatırlanan katılığı
silebilirim.
...çünkü bedenimizin her hücresinde yerleşmiş olan yaşama isteği, ruhumuzdaki ölüm tutkusundan çok daha güçlüdür.
o korkunç karşılaşmanın üzerinden tam yirmi dört saat geçmişti, bu yirmi dört saat tutarsız,
saçma duyguların değişen dalgalarıyla öyle doluydu ki, iç dünyam bir daha toparlanamayacak
şekilde dağılmıştı.
Reklam