Çünki insan "ana bətnindən" ayrılmaq istəmir. Ananı itirmə hissi... Bəli, bu hiss məhz belə adlanır. İnsan onu dünyaya gətirib böyüdən "ana"sını hər zaman itirmə qorxusu ilə yaşayır.
Biz düşünürük ki, öz problemlərimizdən özümüz daha yaxşı baş aça bilərik. Ümumiyyətlə, biz tərəflərdə hesab edirlər ki, psixiatra, psixoloqa yalnız dəlilər gedər.
Biz insanları ölməz edən əbədi həyat mənbəyi olan Tanrı ilə mənəvi bağlılığımızdır. Bizdə ilahi bir başlanğıc vardır. Bu ilahi başlanğıc insanın ölümlə həyatının sona çatacağı fikrinə ikrahla baxmasına səbəb olur. Məhz buna görə insan əbədi yaşamaq istəyir, ölümə müqavimət göstərir.
-Ölüm nədir, səncə?
-Əslinə baxsaq, ölüm yoxdur. İnsanın həyatında, bir anlıq belə olsun, ölüm deyilən fraqment yoxdur. Mən otağın birindən digərinə qapıdan keçib getsəm, "öldü, yox oldu" deməzsən ki!
-Onda ölüm üzərində qələbə necə mümkündür?
-Ölüm deyilən fakt olmadığına görə, onun üzərində qələbə çalmaq da mümkün deyil. Qələbə mövcud olan bir şeyə nisbətdə məna daşıyır.