Sabuha ÇELİK

Sabuha ÇELİK
@Sabuhacelik
kozadan kelebeğe,hür mektep1/2,aden linaya mektuplar, gökyüzü edebiyatı,101 yazarın günlüğü,edebiyat matinesi yazarı kurgusal romanım bir yudum ekmek (satışta) Insta:@anneyaziyor
Yazar
Ün.
İst.
3 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
İnsanlar; Başkasının hatasını kusurunu duvara asar Kendi kusurunu hatasını çuvala basar Derdi büyüklerim… @anneyaziyor Sabuha Çelik
Edebiyat
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Muhabbet ne güzel bir şey... Sevgini akıttığın bir dere bir çağlayan gibi, Birlikti beraberlikti bir araya getirendi. Sokağın bir ucundan öteki ucuna kadar oturan birbirinden farklı insanları bir araya getirip, imece usulu yapılan piknikti mesala... Çocukluğumun muhabbetleri böyleydi. Anneler ayrı muhabbet eder, çocuklar farklı dünyalara seyahate çıkardı. Zamanla muhabbetlerin şekli de değişti. O saf duyguların barındığı muhabbetler çıkar muhabbetlerine dönüştü. Açık aranan, hatası kollanan muhabbetlerde yüzüyoruz şimdide. Acı bir gerçekle yüzleşiyor gibi. İnsanlar; Başkasının hatasını kusurunu duvara asar Kendi kusurunu hatasını çuvala basar Derdi büyüklerim… Çocuktum yine; Elim, gözüm beş taş oynamakta Kulağım büyüklerimi dinler gibi yapmakta Aklım yine gökyüzünde sek sek oynamakta… @anneyaziyor Sabuha Çelik
Hayat ve İnsan
Yol demek; Edebiyat demekti… Edebiyat bana göre; Terbiyeydi, edepti. Zihindeki düşüncelerin özgürce yolculuğuydu. Seyahatti Edebiyat. Öyle tren garında beklemeden, saatinde kalkacak otobüs koltuğunda mayışmadan yapılan yolculuktu hemde. Zihnin rüzgarda savruluşuydu. Dört mevsimi bir güne sığdırıştı. Çığ altında kalıp yaşama tutunmayı mümkün kılmaktı. Okyanus dibinde vurgun yiyip nefes almaktı. Şakır şakır yağan yağmurda şemsiye açmadan kuru kalmaktı. Edebiyat her şeyi mümkün kılandı. Özgürlüktü, şiire, kelama aralık bırakılan kapıydı. Zihin ile dil arasında ucu bucağı görünmeyen köprüydü. Dümdüz jilet gibi yoldu. Bu yolda her cümle her kelime edebe bürülüydü. Öğretendi, evveli ahiri tüm silinmişliği öğretendi. Kağıda yazılı cümleleri silsen de ya iz kalacaktı ya da kağıt yıpranacaktı. Ama zihinden zihine açılan yolda sadece ebedi iz kalacaktı. Dedim ya; Edebiyat özgürce koştuğun yoldu… @anneyaziyor Sabuha Çelik
Edebiyat
Heybemde doldu tıka basa Kasımda ki cümlelerle Gün hafta saymadan doldurdum Aralık’ta iki gözüm Kapılarda aralık Gönlümde aralık @anneyaziyor Sabuha Çelik #kalbinizvesesinizyumuşakolsun
Şiir
Hikayeni şiirini al efulim Gidelim buralardan Giremedim gönlüne şu koca dünyanın Ben onun sırtına yük oldum, O benim gönlüme dert Mesafe gözünü korkutmasın Yanımdayken bile uzaktı kimileri Hikayeni şiirini al ay yüzlüm Ayrılık vakti gelip çatmadan Gel gidelim buralardan... @anneyaziyor Sabuha Çelik #şiir#kalemimden
Edebiyat