Onlar kendi hayatlarını anlamlı ve doyumlu olarak hissettikleri ve yaşadıkları için, kendileri dışında kimseye inançlarının "doğru" olduğunu kanıtlamak zorunda değiller.
Kadere inananlar çalışkan, kaderciler tembel olur. Ayrıca kadere inananlar kendi yaşamlarından sorumluluk alır, kaderciler hiçbir şeyden sorumluluk almaz.
Kültür robotluğunda kişinin özü yoktur, sadece toplumun belirlediği formüller ve kalıplar vardır. Kültür robotluğunun tümüyle teslim aldığı bir ilişkinin geleceğinde gönüllerin solduğu, soğuduğu yalnız bir dünya vardır.