Yarın ne getirecek bilmiyorum, ama her şeyi doğru yapmış değil, “yaşadım“ diyebilecek biri olarak ölmek istiyorum. Hayat hata yapmaktan korkmak için çok kısa. 
Neye elimizi atsak yetin, neye dokunsak tedirgin, ne yapsak eksiğiyiz. Hepimiz öyleyiz. Bize vaat edilmiş bir yarın yok, ruhumuzda kelebek sancıları kanat çırpıyor.
Benim bildiğim şu, vazgeçmek bazen sahip olduğumuz şeylerin en iyisidir. "Elimden tut yoksa düşeceğim" demiş ya Attilâ İlhan. Galiba kimi durumlarda o, "Elimi bırak yoksa düşeceğim" diye okunabilir. Aşk kaç kişilik bilmem ama vazgeçmek tek kişiliktir.