Şöyle bir söz döküldü dudaklarımdan ; toz pembe bir hayat’ın içinde olmak isterdim.
Herkesin mutlu olduğu, en büyük acının ;tatlı bir acı olduğu, sevginin ,merhametin başrolde olduğu bir romanın başkahramanı olmak. Sevgili dedeler,sayılan neneler merhametli anne babalar.
Platonik aşklar ,acı çektiğin tatlı anlar
ama sonu mutlu bir aşk.
Bisikletli, çiçekli , renkli bir hayat. Doğanın, denizin farkında olduğun bir hayat.
Ben güzel bir romanın başkahramanı olmak isterdim. Çocukların üzülmediği, dünyanın sevgiyi yönettiği,huzur sokağında yaşamak isterdim.
Ben çok şey isterdim,
Olmayacağını bildiğim.