Murakami'nin neden Nobel alamadığını hala anlamış değilim. Belki bu eseri Haşlanmış Harikalar Diyarı ve Dünyanın Sonu ya da Kumandanı Öldürmek gibi çok sürükleyici değildi ama Murakami'den vazgeçemeyenler için yeterince doyurucuydu.
Her kitabın bir zamanı vardır. Kaç kere yarım kaldı, kaç kere kenara bırakıldı, unutuldu ama sonunda okundu. Zor zamanlardan geçiyorsanız elinizin altında olsun bu kitap, eminim ki içinde yalnız olmadığınızı hatırlatacak bir cümle bulacaksınız.
Yazarın okuduğum ilk kitabı ama sanırım son olmayacak. Yazı dili oldukça sade ve anlaşılır hatta basit bile diyebiliriz. Ancak kitabın yazılış amacı ve içeriği göz önüne alındığında bunun sorun yaratmayacağını düşünüyorum. Eğer içinde bulunduğunuz depresyona çözüm arıyorsanız, açıkçası bu kitap bir çözüm kitabı değil. Daha çok "damdan düşenin derdini damdan düşen anlar" tarzı bir eser. Ben okurken kendimden çok şey buldum, yalnız olmadığımı hisettirdi.