Ɲαzℓı Ƈαη
@Sadecess
Yazar, çizer, okur. Ama en çok sever.. :)
Beklediğim gibi değildi
Kitabı alırken büyük umutlarla ve heyecanla almıştım ve bu duygularla okumaya başladım. Fakat kitaba başladığım an fark ettim ki okuduğum masallar daha önce de "Binbir Gece Masalları" nda anlatılanlar. İsimler ve yerler değişmiş, bunun yanında da biraz kısaltılmış haliyle adı Türk Masalları olan bir kitapta toplanmış. Okurken kitap okumanın keyfini aldım evet, fakat bunların Türk masalları olduğuna pek ikna olamadım.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Şaşkınım :)
Kitap 1890'da yayımlanmış ilk defa. 133 yıl olmuş. Okurken çok eğlendiğimi söylemeden edemeyeceğim. Böylesi bir hikaye beklemiyordum açıkçası. Kitap hem çok akıcı, hem eğlenceli, hem kurgu çok güzel. Okumanızı tavsiye ederim.
İnsanlık değişmiyor
Yaklaşık 2000 yıl önce yazılan bir kitap.. İçinde büyü tarifleri ve bugün kabul edilmeyen birkaç düşünce olmasa yeni çıkan bir kitap olduğuna hemen inanırdım. Okurken insanlık bu kadar mı değişmez dedim. Kadınlık ve erkeklik denen kavramların karşılığı hâlâ aynı. Beklentiler, roller, yaşantı.. demek bazı şeyler fıtrattan geliyor, kabul etmek lazım. Kadının süslü olması, cilvesi, nazı; erkeğin gidip para kazanması, kadının kaynanası ve kayınbabası ile iyi anlaşması gerektiği, erkeğin sözünden çıkılmaması, ama kadının erkeği manipüle edip kendi isteklerini hiç fark ettirmeden yaptırıyor olması... Ne kadar tanıdık değil mi?...
Arafta OlmakRoman
Nasıl bir şey, arafta olmak? Kötü bir yana gitmek kadar korkunç olmasa gerek, fakat vazgeçtiğin hayatında da olamamak bi bakımdan.
Bu kitap çoklu evrenler ile bağlamış hikayeyi. Hayatın her zaman yeni kapılar açtığını, her seçimimizin bizi yeni bir hayata başlattığını anlatıyor Nora bize. Ve hatta bunu yaşayarak gösteriyor. Farklı hayatlarımız da olabilirmiş, farklı seçenekleri değerlendirseydik o an.. Fakat insan yine de her şeye rağmen olduğu yerde memnun. Nora da bunu en sonunda bize göstermiş oluyor.
Bir Ahmet Ümit klasiği.. Bir cinayet, tarihi bir semt, cinayeti ve elbette katili araştırırken girilen ve şahit olunan yaşam öyküleri... Klasik dediğime bakmayın. Ben şikayetçi değilim bu durumdan. Her seferinde büyük bir heyecanla okuyorum, büyük bir heyecanla giriyorum kitaba. Nedendir bilmiyorum, belki tarihi sevdiğimden, belki betimleme sevdiğimden, belki de öylesine Ahmet Ümit beni her seferinde büyülüyor. Üstelik ben bu kitabı okumadan katilin kim olduğunu biliyordum. Ona rağmen okudum. Ona rağmen bayıldım yine.
Beyoğlu Tarlabaşı' nda işlenen cinayet araştırılırken fakir semtlerde ne gibi insanlar yaşıyor onu görüyoruz. Küçük yaşta terk edilmiş çocukları, racon kesen mafyacıkları, yanlış yoldaki çocukları kurtarmak isteyen kadınları ve onun yanında da fahişelik yapan kadınları. Sokağın bir ucunda kendini satan kadınları, diğer bir ucunda o kadınların terk ettiği çocuklara sahip çıkan kadınları izliyoruz. Yok yere giden canları gördükçe içimiz acıyor.
Fakat kitap her ne kadar güzel yazılmış olsa da sürekli gezi olaylarından bahsediyor ve desteklediğini açık şekilde ifade ediyor. Kitap bunu anlatmak için yazılmış gibi. Her sayfada devleti eleştiriyor ve bunun için hoş olmayan durumları masum şeylermiş gibi ifade ediyor. Bir zamanlar dağa çıkıp terörist olmuş bir öğretmen var ve o öğretmeni dağda barışı öğrendi diye anlatıyor. Bir teröristle barış kelimesini nasıl bir arada kullanabilirim, ben şahsen bilmiyorum. O yüzden biraz üzüldüm. Çünkü Ümit benim çok sevdiğim bir yazardır. Bu gibi düşünceleri olması beni biraz kötü etkiledi.
Ümit, kitaba kendini de yerleştirmiş, bir yazar olarak. Bizim başkomiser pek haz etmiyor bu yazardan. Yazarsa bir yerlerde hep karşısına çıkıyor Nevzat'ın. En sonundaysa sürpriz bir şey oluyor. Eh orasını da siz okuyun:)
