Bir şeylerin bir daha geri gelmemecesine kayıp gittiğini düşündü:
Adları olmayan yılların, günlerin, birtakım tekdüze mevsimlerin, kışların..
Ben konuştukça kıyı eskiyor azalıyorum, resim bitiyor sanki..
Hayat akan bir sudur, su bazen bulanık akar. Geçenleri hiç düşünme. Şimdi artık sadece önüne bak..
Bir kitabı okurken geçen iki saatin, ömrümün birçok senelerinden daha dolu, daha ehemmiyetli olduğunu fark edince, insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırdım..
