Sadeli Makarna
@Sadelikitap
öğretmen
Lisans
Adıyaman
12 Nisan
161 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Tolstoy’un ölüm temasını beş farklı öyküyle ele aldığı, kısa bir eser.
İlk metin olan Holstomer, 19. yüzyılda gerçekten yaşamış bir atın doğumdan ölüme kadarlık hikâyesini anlatırken; ötekileştirme, vicdan, adalet ve sınıf ayrımlarını ele alıyor.
Çömlek Alyoşa, -en sevdiğim kısmdı- kimseyi kıramayan, her şeye razı gelen bir insanın babasını mutlu etmek için sevdiği kadını bırakması ve sonucu olgunlukla karşılaması beni çok etkiledi.
#kitaptanalıntı
-Ne olmuş hep yaşayacak mıydık da? Bir gün ölmek de gerek, dedi Alyoşa her zamanki gibi bir çırpıda… Bak evliliğe razı gelmemeleri daha iyi olmuş, yoksa boşa gidecekti. Şimdi her şey yoluna girdi. (52.sayfa)
🪭Balodan Sonra, bir aşkın adaletsizlik karşısında nasıl yok olduğunu anlatırken bu kez ölenin insan değil, aşk olduğunu hissettiriyor.
Köyde Şarkılar, asker uğurlamasının ritüelleri üzerinden ölüm fikrini sezdiriyor. -bu kısmı pek sevemedim.-
Tolstoy bu kitapta ölümü yalnızca son değil; değişim, vazgeçiş ve geride bırakılan değerler olarak da düşünmemizi sağlıyor. Kısa ama düşündürücü.
Reklam
Lontano, karakter bolluğu ve iç içe geçmiş hikâyeleriyle zorlayan, karanlık ve sert bir polisiye. Morven ailesi etrafında şekillenen roman; evlilikler, çocuklar, bağımlılıklar ve dağılmış hayatlar üzerinden ilerlerken bir yandan da yıllar önce yakalanmış olan “Çivili Katil” dosyasını yeniden açıyor.
Lontano, cinayetlerin ritüellerle işlendiği, delillerin bilinçli şekilde başka birine yönlendirildiği karanlık bir polisiye. Saçı kazınmış cesetler, bedene çakılan çiviler, sembolik notlar ve ölü olması gereken bir katilin kanının yeni cinayetlerde ortaya çıkması hikâyeyi giderek daha rahatsız edici hâle getiriyor. Asıl gerilim “katil kim?” sorusundan çok, cinayetlerin nasıl bu kadar kusursuz örtüldüğü üzerine kurulu. Finalde bazı sorular cevapsız kalıyor; bu da kitabı etkileyici ama zihni yoran bir deneyime dönüştürüyor.
Romanın en zayıf yanı, fazla kalabalık karakterler ve tam çözüme ulaşmayan final. Özellikle son sayfalarda Erwan’ın aklında kalan sorular birçok şey yarım bırakılmış hissi veriyor. Ayrıca Loic ve Sofia’nın maden hisseleri üzerinden kurulan evlilik planı gibi yan hikâyeler, ana kurguyu daha da ağırlaştırıyor.
Atmosfer güçlü, fikir ürkütücü ama anlatım yer yer yorucu. Sabırlı ve karmaşık polisiye sevenler için etkileyici olabilir; netlik ve hızlı çözüm arayanlar içinse zorlayıcı bir okuma.
Kitaptaki psikolog figürü bana bir uzmandan çok bir arkadaş gibi geldi. Terapi sürecinde hastasının söylediklerine kahkahalarla gülmesi, bazı anlarda fazla yumuşak olması profesyonel bir psikolog duruşundan uzak hissettirdi. Bu yönüyle okurken psikolojik açıdan tatmin edici bulmadım.
Kitap genel olarak kadınlara ve kadınsal duygulara daha çok hitap ediyor. Dili sade, sohbet havasında; yer yer sıcak ve samimi olsa da aynı zamanda oldukça sıradan. Derinlik arayan okur için yüzeyde kalabilir.
Ayrıca kültürel farklar kitap boyunca fazlasıyla hissediliyor. Kore’nin bireysel yalnızlıkları ve içe dönük depresyon hâli ile Türkiye’nin daha gerçekçi yaşam koşulları arasında ciddi bir fark var.
Genel olarak tatlı, akıcı ama beklentiyi çok yükseltmemek gereken; daha çok ruh hâli paylaşımı sunan bir kitap. İntihar ve kendine zarar verme temaları da olduğundan genç olurlar için uygun olmadığını düşünüyorum.
“Algernon’a Çiçekler”, okura kolay açılan bir kitap değil. Özellikle başlangıçta Charlie’nin yazım hataları, dildeki bozukluklar ve bilinç akışındaki dağınıklık okuma sürecini oldukça zorlaştırıyor. Sayfalar ağır ilerliyor; hatta bu bilinçli tercihin bir huzursuzluk, bir sıkışma hissi oluşturduğu söylenebilir. Ancak tam da bu noktada kitap, bizi Charlie’nin zihnine davet ediyor. Okur olarak rahatsız olmamız, Charlie’nin dünyasına bir adım yaklaşmamız anlamına geliyor.
Ameliyat sonrası Charlie’nin zihinsel gelişimiyle birlikte dilin açılması, cümlelerin derinleşmesi ve düşüncelerin katmanlanması kitabın en çarpıcı yönlerinden biri. Fakat burada asıl mesele zekânın artması değil; farkındalığın artması. Charlie artık yalnızca daha akıllı değil, daha incinmiş, daha yalnız ve daha çok düşünen biri hâline geliyor.
Kitap, “zekâ” kavramını idealize etmek yerine sorguluyor. Zihinsel engelli olduğu dönemde alay edilen Charlie, zeki olduğunda da dışlanıyor. İnsanların sevgisinin ne kadar koşullu olduğunu, kabulün ne kadar kırılgan bir zeminde durduğunu görüyoruz. Hatta Charlie’nin annesiyle olan ilişkisi, bu acı gerçeğin en sert yansıması: İyi niyetle yapılan ama derin yaralar açan kararlar, sevginin bile bazen ne kadar korkuyla şekillendiğini gösteriyor.
Sonuç olarak “Algernon’a Çiçekler”;
zekâ, empati, insan onuru ve yalnızlık üzerine derin bir roman. Zor başlıyor ama bıraktığı etki çok uzun sürüyor. Bitirdiğinizde kendinize şu soruyu sormadan edemiyorsunuz:
İnsanları gerçekten ne kadar anlıyor, ne kadar kabul ediyoruz?
Kazım’ın 3 oğlu. Emin, Ethem,Ekrem….
Ethem, Nurten’le evlidir; çocukları Ayşe ve Salih vardır. Ekrem, Sevgi’yle evlidir ancak bu evlilikte gerçek bir birliktelik yoktur, üstüne sırlar vardır. Ekrem sevgisizliğini Esra’yla yaşadığı aldatmayla bastırır. Emin ise öğretmendir; annesinin zoruyla Hülya’yla evlenmiş, çocukluk aşkı Çiğdem’i hiç unutmamıştır. Mektuplar, suskunluklar ve yalan duygular bu ailede nesilden nesile aktarılır.
Roman, sevilmeyen çocukların sevmekte zorlanan yetişkinlere dönüşmesini anlatır. Söylenmeyenler, herkesin hayatını belirler.
Reklam