Bir suç ortağına da polise de ihtiyacım yoktu, tek başıma yeterince günah işliyordum ve yeterince sıkıydı bileğime kendi ellerimle taktığım kelepçelerim.
Çünkü insanlar böyleydi. Paketleri sever ve kendi acılarıyla ilgilenirler. Eğer ağlamıyorsanız sizin hiçbir şeye ihtiyacınız olmadığını savunurlar ve onların acıları da mutlulukları da sizinkilerden bir beden büyüktür.
Yazarlar, tüm o satırları yazarken hep böyle acı çektiler. Ve yazdılar onları. Bir zehri kusar gibi. Bense kusmak bile istemedim onu. Tekrar tekrar yuttum.
O kadar erken uyuma atkuyruğu; güneşi izlediğin kadar dolunaya da şahit ol. Bırak gece üzerine gelsin, ne hissedeceğini kontrol etmeye çalışma çünkü saydığın o yazarlar daima karanlıkta yaşadılar, onlara dokunmak istiyorsan, onları anlamak istiyorsan, arada gecenin seni zehirlemesine izin vermelisin.