Saadeyy
@Sadeysw
7 Ağustos
65 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Kitap müzik ve beyin öykülerinden oluşuyor, oldukça bilimsel bir dil kullanıldığı için okuması zor ama keyifliydi. Müziğin insan zihnine etkisi hakkında birşeyler öğrenmek amacıyla okudum ama kitap daha çok müziğin hastalıklara etkisinden bahsediyor; bunu da vaka örnekleri ile anlatıyor. Yine de kesinlikle ufuk açıcıydı.
kitap yorumu
Semerkanttan sonra çok umutluydum bu kitap için o kadar güzel olduğunu söyleyemeyeceğim. Yazım dili kötüydü, diyaloglar çok yapmacıktı edebi haz dediğimiz şey yoktu kitapta. Gerçekten cringe dediğim
Sovyetlerin Macaristan'ı işgaline şahit olan yazar kendi hikayesini anlatmış bu kitapta. Yoksulluğun olduğu zorlu işgal günleri, göç ettikten sonra yaşadığı yabancılık, kendi dilinden kopartılsa da yazmaktan vazgeçmemesi. Kırk sayfa zaten kısacık bir oturuşta bitti, okuması keyifliydi. Böyle farklı hayatlara uzaktan da olsa tanık olmak güzel.
İlk kez anlatı tarzında bir kitap okudum, bilinç akışı gibi olay örgüsü olmayan bir kitaptı. Yalnız bir insana dair daha çok fikir edinmemi ve empati yapmamı sağladı. Okumasam da olurdu ama okuduğum için pişman değilim kategorisine girdi.
Montaigne Denemeler'den bir alıntı yapmış yazar, en beğendiğim kısım oldu.
"Kendimize dükkânın arkasında, yalnız bizim için bağımsız bir köşe ayırıp orada gerçek özgürlüğümüzü, kendi sultanlığımızı kurmalıyız. Orada, yabancı hiçbir konuğa yer vermeksizin kendi kendimizle her gün baş başa verip dertleşmeliyiz; karımız, çocuğumuz, servetimiz, adamlarımız yokmuş gibi konuşup gülmeliyiz. Öyle ki, hepsini kaybetmek felaketine uğrayınca onlarsız yaşamak bizim için yeni bir şey olmasın."
Doktor Ox'un Deneyi-Kitap Yorumu
Kitap kurgu itibariyle harikaydı diyemeyeceğim ama yazım dilindeki hafif alaycılık ve naiflik çok hoşuma gitti. Doktor Ox sakin ve hiçbir duyguyu coşkulu hissetmeyen kent halkına bir deney yapıyor.
"Quiquendone'un kamu binalarını, sonra özel konutlarını ve nihayet sokaklarını saf oksijenle doldurdu.
Tatsız, kokusuz olan bu gaz, yüksek dozda havaya karı-şınca, solunduğu zaman, organizmada ciddi bozukluklara yol açar. Oksijene doymuş bir ortamda yaşanırsa, kızgınlık, aşırı kızgınlık, tutuşma hali ortaya çıkar!" (89)
Bu deney üzerine insanların yüksek bir coşkuyla geçirdiği tahminen birkaç günü okuyoruz.
Danışman Niklausse ve Vali Van Tricasse ise deneyin etkilerini en iyi gözlemlediğimiz insanlar. Bence kitabın en hoş kısmı da ikisinin kuleye çıkarken oksijenin etkisinden kurtulup tatlı tatlı konuşmaları ve aşağıya inerken o coşkuya yeniden kapılarak kavga etmeleriydi.
Jules Verne torunlarına komik masallar anlatan dede gibi bi mizaha sahip bence, aslında hiç öyle bir kitap değil ama bana çok tatlı hissettirdi yazardan ötürü.