Hayır! İlgi beklemiyorum ben!
Hüzünlü sayıklamalarına ruhumun,
Alışkınım el çekmeye isteklerimden.
En uzak günlerinden beri çocukluğumun.
Yazdıklarımdan da bir şey beklemem.
Fakat isterim ki yıllar sonra,
Kısa fakat isyancı bir ömürden,
Bir iz kalmış olsun onlarda.
Kim bilir belki günün birinde,
Tüm sayfaları hızla geçerken,
Takılıp kalacaksınız bu dizelere,
Mırıldanarak : haklıymış, gerçekten ;
Belki o sevincsiz şiir uzun süre,
Durduracak üstünde bakışlarınızı,
Bir mezar taşının yol üstünde,
Durdurması gibi bir yabancıyı!...
Mihail Yuryeviç Lermontov