Ne efsunkâr imişsin ah...ey dîdâr-ı hürriyet:
Esir-i aşkın olduk,gerçi kurtulduk esaretten!
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hasta bir ümid,sağlam bir yeisten daha fenadır.
Koşup sonra yorulmak boş yorulmaktır;Hayatı dev hakikatle çarpışan kazanır!
"Mahzun gönül! Sükût et!Güneş bulutların arasında da neşr-i envâr eder.Senin bahtın da herkesin bahtı gibidir:Her hayatta fırtına saatleri,kederli,mazlum günler olmak gerek!
"Insanı sonunda aya kadar götüren şey,onun varoluşu merak etmesi değil miydi?"
