Işık sadece ışıktır. Güneş, güneş. Çiçeklerim, çiçek olması gibi. Her şey içimizde doğup biter. Gün ışığı elimize, yüzümüze değer. Etraf aydınlanır. Gözümüz görür. Ama kimimizin içi hep karanlıkta kalır.
İlişkilerin beklenti evresinden, oltanın ucunda gerçekten ne olduguyla yüzleşme evresine geçtiği zamanlarda bazen bocadığını biliriz. Tamamen iyiniyetle başlayan ilişki, iniş çıkışlarla kanat çırparak havada durmaya çalışır.
Törenin adı batsın. Mal yabana gitmesin deyi anası gibi sevdiği, saydığı kadını bıyığı yeni terlemiş ere avrat eden töreye töre mi derim ben ? Dedesi yaşında, sakalı göbeğinde bir ere, on sekizinde bir kızı avrat eden töre yere batsın…