Bir şeyi kaybetmenin azabını çektiğinizde, onu kendinizden bir parça gibi değil de kırılabilir bir cam gibi düşünün. Böylece düştüğünde bunu hatırlar ve sorun yaşamazsınız.
Her şey sürekli bir değişim halindedir. Bir süre belli şeylere sahip olur ve sonra onları kaybederiz. Kalıcı olan tek şey prohairesis, yani mantıklı seçim yapabilme kapasitemizdir. Bağlı olduğumuz şeyler gelip geçicidir ama seçimlerimiz esnektir ve şartlara uyum sağlayabilir. Bunun ne kadar farkına varabilirsek o kadar iyi. Olan şeyleri kabullenmek ve bunlara uyum sağlamak daha da kolaylaşacaktır.
Mahvolmak (bir olay karşısında gerçekten sarsıldığımızda ve şaşkına döndüğümüzde duyduğumuz o his) bu olayın gerçekleşme- sini ne kadar olası görmediğimizi etkileyen bir faktördür. Kimse kışın kar yağıyor diye altüst olmaz çünkü bu kabul ettiğimiz (ve hatta beklediğimiz) bir olaydır. Peki ya bizi "şaşırtan" olaylar? Eğer biraz zaman ayırıp ihtimalleri düşünmüş olsaydık bizi bu kadar şaşırtamazlardı.