Zaten efendimiz sallallâhu aleyhi vesellem, istihareyi rüyaya bırakmazlardı. Namaz kılarsın: Allah'ım bu iş hayırlıysa gönlime ferahlık ver; gönlümü, aklımı, ruhumu bu işe meylettir. Bana nasip eyle... Eğer bu iş hakkımda hayırlı değilse, beni bundan vazgeçir. O işi benden uzaklaştır, dersin. Gönlünde bir huzur bulursan; istihare budur.