Seliha Şahin
@Sahinselly
İstanbul
13 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Bu kitabı keşfetme hikayem aslında Sonsuzluk Teorisi adlı filmi izlememle başladı. Bu film daha çok Ramanujan üzerinde dursa da açıkçası Hardy daha çok dikkatimi çeken bir karakter oldu. Film üzerine araştırma yaptıktan sonra Hardy'nin bir kitabının olduğunu görünce eğer yazdıklarını okursam karakterini, duygu ve düşüncelerini daha iyi anlayabilirim dedim. Bunun yanı sıra matematik bir bilim olarak benim için çok özel bir yere sahip. Matematiği daha iyi anlamak adına okumak istedim.
Kitabın başında çok uzun bir önsöz var ama bu kitabı sıkıcılaştırmıyor zaten önsöz büyük ölçüde Hardy'nin arkadaşı olan Snow tarafından yazılan Snow'un Hardy hakkında gözlem ve bilgilerini içeriyor. Daha sonrasında Hardy sorular sorarak ve kendince cevaplayarak matematik hakkında yargılarını ortaya koyuyor. Kitabın dilinin çok akıcı olduğunu söyleyebilirim. Hardy kitabı kesinlikle sade, matematiği herkesin anlayabileceği bir dille kanıtlamaya çalışmış; matematiğin güzel karmaşasından uzak durmuş. Okunması gereken kitaplardan biri olduğunu söyleyebilirim.
Reklam
Bazen kafamızın çok yoğun ve soyut düşüncelerle dolu olduğu dönemlerden geçeriz. Sürdürdüğümüz hayatı düşünürüz bu dönemde ve algılarımız daha çok açılır. Daha çok ben kimim, neden yaşıyorum, amacım ne, ne olacak, yaşam ve ölüm konularında daha derin düşünürüz. Zaten sonrasında bu kısacık dönem geçince hayatın akışına bıraktığımız kendimiz bu düşüncelerden kolayca sıyrılır, üstelik de bir cevap bulamadan bomboş bir şekilde. Benim bu kadar ayrıntılı anlatmamın sebebi bu duygu ve düşünceleri bu aralar çok yaşamamdan ileri geliyor. Bu kitap gerçekten bu konuda şifa oldu diyebilirim. Bi insanın bilişsel serüvenini okumak ve aynı duyguları yaşamak, o insanın bu dönemini nasıl sürdürdüğünü ve nasıl sonlandırdığını anlamak... İyi ki böyle bir zamanda okuduğum diyebileceğim kitap kendisi.
Ayrıca Tolstoy'u okumayı sevenler için bu kitap diğer kitaplarını daha iyi anlamlandırmasına da vesile olabilir.
Mark Twain... Bu yazarı çocuk kitaplarından olan Tom Sawyer'dan biliyorum. İlk defa düşünme ve sorgulama konulu bir kitabıyla karşılaştım. Okumak için listeme ekledim ve nihayet okuyabildim.
Kitap, sorgulamaları sonucu gerçeğe ulaşmış yaşlı adam ve bu adamın düşüncelerini algılayıp sorular soran genç adamın konuşmalarından oluşuyor. Kitabın birçok kısmında yazarla çeliştim fakat kitabın sonunda ikna oldum. Hala kabul etmediğim kısımlar var doğrusu.
Kitapta insanın bir makine olduğu, bu makinenin içerideki Efendinin dürtülerine göre hareket ettiği, Efendinin bu dürtülerini mizaç ve eğitimle oluşturduğu, makinenin tek işlevinin Efendinin ruhsal tatminini sağlamak olduğu anlatılıyor. Bu tatmini tetikleyen arzular kötü de olsa iyi de olsa. Ayrıca kitapta bu makinenin üretiminin ürünlerinin (düşünceler) hiçbir şekilde özgün olmadığını, birikmişlerin ürünleri olduğunu öne sürüyor. Yani insanoğlu hiçbir şekilde kendine ait düşünce üretemez diyor. Onca bilim adamı, kaşif, yazar, ressam ve müzisyenleri yok sayıyor. Aslında yok sayıyor demek biraz ağır olabilir ama bu konuda yazarın düşünceleriyle çok çeliştim ve kabullenemedim. Çok güzel bir konuya değiniliyor kitapta. Bu üretimi yapan makinenin yaratıcısının Tanrı olduğu, insana yaptıklarından dolayı yapılan alkış, övgü ve görkemin tümüyle Tanrı'ya ait olduğu ifade edilmiş. Bu övgüleri kabullenen insan, başkalarını küçümseyerek kendiyle gurur duyan, sevinen ve mutlu olan bir sahtekara dönüşüyor. Bu konuda aşırı hak verdim. Buna en büyük örneği de tarihten vermiş. Dünyaya hükmeden binlerce devletin inandıkları en büyük şey şüphesiz diğer devletlerden üstün olduğu değil midir?
Kısacası kitapta çeliştiğim çok nokta olsa da kesinlikle okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.
