Sakinbirokur.
@Sakinbirokur
4 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Kalabalıklar içinde onlarca yıl yüzmüş ve bu kalabalıkların onu taşıyıp beslediğini asla anlamamıştı, ama şimdi bir balık gibi yalnızlık sahilinde vurmuştu, çaresizlik ve şahlanmış acılar içinde çırpınıyordu.
Ancak saatlere söz geçmiyordu; sövgülerle, ricalarla, altınla kışkırtılamıyor, dairesel turlarını miskin miskin atıyorlardı.
Bazen kalp ve beyin paralel olarak yol almıyordu. O andan sonra da hayat zorlaşmaya başlıyordu. İstediğini yaşayamamak ya da yaşadığını istememek... İki seçenekte mutsuz olmak için yeterliydi. Oysa yaşadığını kabullenmek ve tadını çıkarmak, tüm zorlukların üstesinden gelmenin sihriydi.
