Akıcı hızlı okunan , sevdiğim de bi kitap ama fan kitlesinin toksik olan kısmından harbi çok korkuyorumbahsettiğim toksik kesim gururun her yaptığını romantize eden o kesim.Her neyse öncelikle 1. Kitapta Farah karakterinin en salak ve saf hallerini okuyoruz farahın bu halleri zaten beni delirtti,tamam anlıyorum travması var falan ama yine de özellikle birinci kitapta beni çok sinirlendirdi.Gurur’a gelirsek,evet gurur çok uç bi karakter derler ya “delidir ne yapsa yeridir”diye.Ben bu sözün gurur için çoğu zaman geçerli olduğunu düşünmüyorum çünkü travması tetiklenmedikçe gayette akli dengesi yerinde davranıyor.yani evet yaşadıkları ağır şeyler,ama yine de çoğu hareketine sebep olarak gösterilemez,mesela nişanlısının intikamı için evlendiği kıza cinsel imalarda bulunmasına sebep gösterilemez.Yani anlayacağınız kitabın rahatsız edici yönleri bence var.he diyorsanız ki “olsun ben dayanırım bu rahatsız edici yönlere.”okuyabilirsiniz,sonrasında bir sürü yan karakteri olan ve hepsi de ayrı bi karakter olan renkli bi kitap,kendinizi illa ki bi karaktere benzetebilirsiniz yani.Ama dürüst olucam komik sahneleri de var özellikle demetle(queen)gururun her sahnesi ayrı bi ikonik ve komik bence.bu arada farahla gururuda bu kadar eleştirdim ama yakışıyorlarda yani.
Kısacası özetle:akıcı hemen okunabilecek bi kitap,ama rahatsız olabileceğiniz yönleri de var.Yan karakteri için bile okunabilecek bi kitap bence(çünkü fav karakterim asaf)
bu arada ilerde bence aksa ve asafın çok daha fazla sahnesi olmalı.