Benim adım Töz, içimde saklı bir öz,
Düştüm, kalktım, yandım ama yine ben, yine söz!
Bu yol karanlık olsa da içimde ateş köz,
Sen de unutma...sende de var bir TÖZ!
Herkes konuşur, herkes bilir sanır,
Ama kimse senin içindeki fırtınayı tanımaz.
Hata yaptın diye bitmedi yolun,
Her düşüş yeni bir başlangıcın tohumudur aslında.
Bak kardeşim, dünya bazen taş gibi ağır gelir,
Kapılar kapanır, sesin kimseye ulaşmaz gibi hissedersin.
Ama özün var senin...içten gelen bir çekirdek,
Onu hatırladığında hiçbir güç seni silemez.
Yalnız mısın? Hepimiz başladık tek başına,
Ama yalnız yürüyenler var ya… iz bırakır adımına.
Töz demek kök demek,
İlk nefesin, son sözün, içindeki o gerçek demek.
Sana kim inanmazsa inanmasın,
Sen kendi kaderini kendi ışığınla yazacaksın.
Benim adım Töz, içimde saklı bir öz,
Düştüm, kalktım, yandım ama yine ben, yine söz!
Bu yol karanlık olsa da içimde ateş köz,
Sen de unutma...sende de var bir TÖZ!
Kendine kızma, geçmişine takılma,
Her yara seni bugünkü hâline hazırladı aslında.