Sokaklar kan kokar, dosyalar ağır,
Manşetler bağırır, sonra hepsi sağır.
Bir isim düşer ekrana bir akşam;
Sabaha unutulur, düzen devam.
Bir ülkede suç belliyse ama ceza flu,
Bir kapı kapalıysa, anahtar kimde bu?
Kimse suçlu değil, herkes görevli,
Ne garip…hep görev var, sonuç problemli.
Katiller dolaşır, gölgeleri serbest...
Bazıları için yasa hızlı, bazılarına test,
Bir taraf kelepçe, bir taraf kravat...
Terazi şaşarsa, adalet yalan olur rahat.
Adalet var derler, kağıt üstünde,
Ama neden hep geç gelir, mezar üstüne?
Kan soğur; dosya bekler,
Beklemek bazen kararın kendisi derler.
Bir açıklama gelir, cümleler dolu,
Ama bir can geri gelmez, bu net konu...
Herkes “usule uygun” der geçer,
Vicdan sorar: Usul mü, insan mı değer?
Toplum susar, çünkü alışır,
Her sessizlik yeni bir suça karışır.
“Beni ilgilendirmez” derken
Sıra gelince herkes adalet ister erken.