Sakisa
@Sakisa
Roman, Şiir ve şarkı sözü yazarı. Kelimelerle düşünen, farkındalıkla üreten biri. Sosyal medya uzmanı, içerik editörü ve bilgisayar operatörü.
7 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Düşün...
Şöyle düşün,
Hayat karşına geçmiş konuşuyor.
Sesini yükseltmiyor,
Ama niyeti belli:
Yorulmanı istiyor.
Sen dinliyorsun.
Cevap vermiyorsun.
Çünkü artık biliyorsun,
Susmak bazen korunmaktır.
İçindeki yorgunluk
Bir sandalyeye oturmuş,
Kalkmayacağını söylüyor.
Sen ona çay koyuyorsun,
Ama şeker vermiyorsun.
Kalbin araya giriyor sonra,
“Bu kadar yeter” diyor.
Haklı…
İnsan en çok
Kendini ihmal edince tükeniyor.
Ve anlıyorsun,
güç dediğin şey
her şeye katlanmak değil;
neyi beslemeyeceğini
bilmektir.
S.A.
Reklam
Sınırlar...
Eğer biri seni incitirse,
önce dur.
Hemen kendini anlatmaya çalışma.
Anlayan zaten sormaz,
inciten savunmaya geçer.
Sesini kısmak zayıflık değildir,
bazen insan kendini korur.
Her kırıldığını açıklamak zorunda değilsin,
bazı sınırlar sessiz çizilir.
Affetmek isteyebilirsin,
ama aynı yere
aynı kalple dönme.
İnsan, ders almadığı yarayı
tekrar yaşar.
Ve şunu unutma:
Birinin seni incitmesi
senin değerinden eksiltmez,
sadece onun durduğu yeri gösterir.
S.A.
Ben Şehidim...
Ben şehidim.
Adımı sormayın,
Dilimi, soyumu, kökenimi de.
Toprağa düşerken
Hiçbiri aklımda değildi.
Yanımda duran da bendim,
Karşımdaki de.
Aynı korkuyla titredik,
Aynı dua dudaklarımızdaydı.
Çanakkale’de,
Siper dar, gökyüzü alçaktı.
Mermi kimlik sormadı,
Ölüm ayırmadı.
Birlikte yürüdük ateşin içine,
Aynı Bayrağa baktık.
Biri Türk’tü, biri Kürt,
Biri Laz, biri Çerkes, biri Alevi…
Ama hepimiz
Aynı vatanın evladıydık.
Bu ülke böyle kuruldu.
Omuz omuza,
Adını değil yüreğini koyarak ortaya.
Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk’ün
Ardında yürüyerek,
Aynı hayale inanarak.
Günaydın, Çarşamba!
Günaydın Çarşamba,
haftanın tam ortası.
Ne yorgunluk bitmiş,
ne umut kaybolmuş.
Biraz eksik,
biraz dağınık başlıyoruz güne.
Ama hâlâ yürüyoruz,
bu da yeter şimdilik.
Her şey düzelmek zorunda değil,
bugün sadece dayanmak da olur.
Küçük bir adım,
koca bir vazgeçişten iyidir.
Günaydın Çarşamba,
çünkü insan
vazgeçmediği sürece
kendine ulaşmaya devam eder.
S.A.
"Bugün ayakta kalmak için kendine ne söylersin?"
ayna...
Aynaya bakıyorum,
biri bana bakıyor.
Gördüğüm yüz mü gerçek,
yoksa alıştığım hâli mi?
Gözlerimde yorgunluk var,
saklamayı öğrendiğim.
Bir de göstermediğim umut,
hep içeri doğru saklanan.
Ayna her şeyi söylüyor aslında,
ama ben hepsini duymuyorum.
Bazı gerçekleri silip,
yerine olmasını istediklerimi koyuyorum.
Kimi gün güçlü görünüyorum,
kırıklarımı gizleyince.
Kimi gün kaybolmuş,
kendime bile yabancı.
Ayna sormuyor,
yargılamıyor.
Sadece gösteriyor
ben ne isem onu.
Ve anlıyorum,
aynaya sığdırdıklarım
benim gerçeğim değil,
görmeye cesaret ettiklerim.
S.A.
Reklam