"Kızım, uyan diyorum. Ay, sen adam olmazsın. Ortalık birbirine giriyor, sen hälå uyuyorsun. Çabuk uyan, kalk, çubuk."
Gözlerimi açtığımda Madonna'nın yerinde annem duruyordu. Hoş, o da Madonna gibi bağırıyordu ama bu çoook haşkaydı ne yazık ki... Güzel rüyam böylece sona ermişti; annem ise söylenmeye devam ediyordu.
Kimler böyle..?