Bu "şey" ........... ne olduğu belirsiz, fakat sürekli ilgi isteyen bir duyguydu. Hem örtülmesi gereken , hem de örtüldüğü ona hissettirilince kuvvetlenen bir duygu...!
Gitme vakti geldi Olric.
-Nereden gitme vakti geldi efendimiz?
Kalbinden Olric kalbinden.
-Hiç gelmemiştiniz ki efendimiz.
O zaman neden bu kadar canım acıyor Olric?
-Çünkü hep kalbindesiniz sanmıştınız oysa bir kere bile sizi kalbine almamıştı efendim.
Beni neden uyarmadın Olric?
-Aşkından sağır olmuştunuz efendim.
Anladım Olric.
"Masum insanlara kötülük ediyorlar, gerçek olaylara karşı güvenimizi sarsıyorlar." Göz ucuyla Metin'e baktı. "İnanarak dinlememizi güçleştiriyorlar. İnsan her sözü kuşkuyla karşılıyor artık. Gerçekle düş birbirine karışıyor; yalanın nerede bittiğini anlayamıyoruz. Tutunacak bir dalımız kalmıyor. Tutunamıyoruz."